5 tot en met 7 maart 2022

Goedemorgen,

Ik begin vandaag met het maken van mijn zuurdesem-starter. Kan ik over een paar dagen mijn eigen zuurdesembrood bakken,

Maar voor het zo ver is moeten we nog even de deur uit.

Even een paar tegels uitzoeken.

Het lijkt alsof we hier heel lang bezig zijn,

Maar in werkelijkheid, zijn we maar in één winkel geweest,

En kozen we deze tegel uit voor de vloer. Ik kan dit soort dingen heel snel. Ik heb geen voorbeelden, boekjes of trends nodig. Ik denk gewoon aan wat ik vind dat het beste bij het huis past.

En de witte tegel komt op de muur. Het is een matte tegel met een hobbelige structuur.

Verder om nog even een paar bolletjes te kopen.

Wat zijn het er weinig dit jaar.

Ben wel een beetje klaar met vandaag.

Maar morgen krijgen we bezoek, dus ik wil nog wat koekjes bakken.

Liefde in mijn sinaasappel <3

Truste!

Goedemorgen, daar staan we dan weer. Straks komen vrienden van Zaagmans op bezoek. Ik heb er zo geen zin in. Niet om zijn vrienden, ze zijn hartstikke lief. Ik vind het juist fijn voor hem dat ze langskomen.Daarom bak ik koekjes. Fris ik mijzelf op. Maak ik het huis aan kant. Laat ik alles lekker ruiken. En smeer een beetje make-up op mijn gezicht. Ik kijk er al dagen tegenop. Want wat moet ik zeggen vandaag? Hoe kom ik mee in een normaal gesprek als het chaos in mijn hoofd is? Als het verlangen naar de dood de hoofdrol in mijn hoofd heeft. Wat lieg ik vandaag bij elkaar? Dat ik het zo fijn vind dat het voorjaar eraan komt? Dat de zon zo lekker schijnt? Dat ik ook hoop dat we lekker op vakantie kunnen? Kan ik het aan vandaag, zoveel liegen? Of prop ik mijzelf vol met wat extra medicatie waaronder een halve slaappil? Of zeg ik gewoon eerlijk, nee ik verheug mij eigenlijk helemaal nergens op. Ik zat vanmorgen een half uur zuchtend op de rand van mijn bed niet wetend hoe ik er uit moest komen en mijn dag moest beginnen. Ik denk wel tien keer per dag aan wanneer dan het beste moment is om mijzelf aan te melden bij de levenseindekliniek, zonder mijn omgeving daarmee te veel te overvallen. Ik verheug mij op de eeuwige stilte, op het niet meer alert zijn. Nee, ik denk niet dat dit een leuk koffietafelgesprek zal zijn. Dus ik neem nog maar een paar extra tabletten en bak nog maar een paar koekjes. Het ligt aan mij. Ik kan niet meer normaal mee doen. Dit duurt al zo lang dat ik niet eens meer weet hoe ik nog een luchtig gesprek moet voeren. Ik ben mij echt wel bewust van het feit hoe moeilijk ik het mijn omgeving maak.

Nog maar een soepje erbij dan?

Nog een paar Madeleines

En de tweede ronde van het zuurdesem is begonnen.

Zal je net zien, is iedereen vandaag aan de lijn.

Ik heb een paar uur lang mijn best gedaan. Ok, met een beetje ondersteuning van medicatie, maar ik leef nog.

Tijd voor dropkrijt en even helemaal niets meer

Het is eigenlijk laat in de nacht, of vroeg in de ochtend. Hoe dan ook, ik vond het tijd voor een kopje thee en een koekje of twee. Vaak ligt mijn bed daarna net een stukje lekkerder.

Na een korte nacht begin ik meteen aan mijn zuurdesemdeeg. Ik kom er namelijk achter dat de eerste rijstijd 15 tot 18 uur duurt en daarna nog eens 4 uur. Wel handig als je vaak wakker bent in de nacht.

Ik heb dus nog geen tijd gehad om mij te douchen, want volgens mijn berekening moet ik nu toch echt beginnen als ik mijn brood morgen mee wil nemen. We gaan morgen namelijk voor twee nachtjes naar Luxemburg en dan lijkt mij dat wel lekker voor onderweg met verse soep.

Ik ben weer fris en fruitig hoor.

Lekker soepje maken voor de lunch en meteen wat voor morgen.

Beetje poetsen.

Ik pak alvast onze koffer in, want als Zaagmans klaar is met vergaderen vertrekken we meteen naar Luxemburg. Ik wil iets typen waar ik geen last meer van heb sinds mijn nieuwe medicatie maar dat durf ik nog niet, want dat is de Goden verzoeken. Ik kom daar nog wel eens een keer op terug.

Tanden poetsen en naar bed!

Truste!

Share

14 gedachtes over “5 tot en met 7 maart 2022”

  1. Ik typ dan ook niets over dat waar je geen last meer van hebt met de nieuwe medicatie. Maar ik duim wel hard dat het zo blijft.

    Bewonderingswaardig hoe je dan toch van bed af kan komen en dan zoveel kan doen. Wat een heldin. Ik bewonder jouw kracht. Xxx

    1. Wat een lieve woorden. Dankjewel. Fijn om te lezen. Want dat uit mijn bed slepen iedere keer, is soms niet heel makkelijk.

  2. Wat fijn dat je ergens geen last meer van hebt . Ik zal geen dingen benoemen. Wat schrijnend om te lezen hoe je je door de dagen worstelt. Kon ik maar iets voor je doen…

    1. Er gaan telkens 1001 gedachten door mijn hoofd na het lezen van wat je met ons deelt, maar ik vind het lastig ze in woorden te vatten. Het is zo’n contrast: jouw verleden tegenover de zachtheid en de harmonie die je schept in je omgeving. Ik wens voor jou dat het heden ooit de overhand krijgt en het verleden het het heden niet meer zo zwaar maakt. Toch begrijp ik ook je wens om eraan te kunnen ontsnappen. Want ook al staan er letterlijk en figuurlijk mensen naast je, pijn, fysiek of psychisch, is iets wat je in je eentje voelt. Je kunt er nooit iets van weggeven. Kòn het maar. Je naasten en veel van de lezers zouden graag wat van je overnemen.

      1. Wat lief dat je dat je dit schrijft. Want dit is waar ik dagelijks zelf tegen strijd. Bang dat ik net zo ben als waar ik vandaan kom. Bang dat ik geen haar beter ben of doe. Het doet mij pijn dat ik mijn omgeving hier zo in mee trek. Zij kunnen hier niks aan doen. Zij krijgen het er ook maar bij terwijl zij hier nooit voor hebben gekozen. Zelf zou ik hier zo graag hard van weg willen lopen. Waarom zijn zij er dan nog wel voor mij? Daar raak ik regelmatig van in de war.

  3. Ooh zo herkenbaar, het niet uit durven spreken/typen van iets waar je ineens geen last meer van hebt. Veel te bang dat je het jinxed…. ik hou alle positieven bijwerkingen ook allemaal stil, stel je voor zeg….. zodra ik ze bekend maak is het afgelopen met de pret.
    Ik geniet op afstand mee, van je bloemetjes, je prachtige blauwe luchten en je schitterende kerken. Ik gedachten zet ik er een kaarsje voor mijn Milan naast. Ooh en je koekjesbakkerij, ik zie de smakelijkste koekjes voorbij komen, o.a. met aarbeienjam erop, heb je voor mij en misschien voor anderen hier het recept? Mag ik zo brutaal zijn om erom te vragen?

    Liefs Marjan

    1. Wat lief van je. Maar vanaf vandaag mag met migraine woord weer uitgesproken worden. Ik lig er weer mee op bed. Nou ja liggen. Er lopen werkui door ons huis heen de tent af te breken door het dak heen. Heel ons huis weer in puin. En dan al die herrie! Niet echt een beste dag dit voor mij.
      Ik zal proberen een deze dagen een recept voor je uit te typen. Het is zelf ook maar een bij elkaar verzonnen iets.

      Ik ben blij dat je mee kan genieten op afstand en mij volgende kaarsje zou voor jou en Milan zijn.

      Dike knuffel voor jou<3

  4. Veel plezier in Luxemburg! Zo knap dat je gewoon wel uit bed komt en de vrienden lief ontvangt! Je bent een topper! Echt een topper!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.