Troost 2 maart 2022

Het was een bloedhete zomeravond. Ik lag al vroeg in bed. Ik had bronchitis en woog nog 39 kilo. Ik had amper de kracht om te hoesten en de warmte was zo intens. Je kwam naar boven lopen omdat je hoorde dat ik bleef hoesten. Of ik mee naar beneden wilde lopen. Ik vond dat heel vreemd. Nooit spraken wij tegen elkaar. Jij was al zestien jaar mijn stiefvader voor de buitenwereld, maar achter gesloten deuren liet je duidelijk merken dat dit niets betekende. Of ja, eigenlijk wel. Afreageren, treiteren, agressie, kleineren, negeren. Vooral dat laatste was je heel erg goed in. Ik weet dat ik je ooit een keer vroeg waarom je niet gewoon een keer gezellig met mij wilde kletsen. Je antwoordde, ik houd niet van onzinnig in de ruimte lullen. Ik had geen niveau, ik was geen gesprekspartner. Des te verbaasder was ik dat ik mee naar beneden werd gevraagd. Je leek zelfs een beetje bezorgd.

We zaten op de bank tegen over elkaar. Het was heel ongemakkelijk. Je zei dat je zag dat het niet goed met mij ging, dat ik veel gewicht was verloren en er slecht uit zag. Kwam het door het misbruik van een paar maanden geleden? Je trok mij op jouw schoot. Wilde je mij troosten? Ik durfde niet te weigeren. Waarom praatte je nu wel met mij? Je wreef over mijn rug. Nog nooit van mijn leven had je mij aangeraakt, behalve door mij te slaan, te duwen of te schoppen. Was dit troosten? Had je spijt? Met een vlugge beweging maakte je mijn bh-bandje los en liet mijn bh los hangen. Je handen bleven op mijn rug. Je was ook maar een man van vlees en bloed, zei je. Ik stond op en liep naar boven. Ik was zestien en besefte mij dat ik niet werd getroost, maar ik jou moest troosten.

Share

15 gedachtes over “Troost 2 maart 2022”

  1. Ach lieve schat. Je hebt al die ellende zo niet verdiend. Het breekt mijn hart dat het leven zo voor je is geweest. Het is niet gek dat het je nu zwaar valt. En toch in je plogs zoveel moois kunnen delen met ons. Dankjewel daarvoor.

  2. Ik lees de reactie van Esther hierboven en ik denk hetzelfde. Ben zo boos en gewoon misselijk ervan. Kan me er niet eens een voorstelling maken van wat jij moet voelen.
    Gaan zoveel vragen door mijn hoofd….. en ik begrijp ook dat je er niet op zit te wachten ze te beantwoorden. Zo goed kennen we elkaar niet….. maar man man man, wat een klote tijd heb jij gehad 🙁 understatement of the year! Zou zo graag willen dat ik die last van je schouders kon halen maar in plaats daarvan stuur ik je liefde wat dat kan ik wel.

  3. Zo dapper dat je jouw verhaal vertelt. Ik ben diep onder de indruk en heb heeeel veel respect voor jou. Lieve knuffels.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.