22 en 23 februari 2022

Goedemorgen,

Zo hard als het buiten stormt, zo hard stormt het ook in mijn hoofd. Veel beelden,veel gevoelens, geluiden. Lastig om in het hier en nu te blijven.

Ik kijk met een haf oog mee het Big Brother huis in, wachtend op mijn beeldbelafspraak met mijn psychiater. We gaan toch maar weer wat aan de medicatie veranderen in de hoop wat meer goede dagen ervoor terug te krijgen.

Hiernaast mij op tafel ziet het er wel heel lente-achtig uit.

Ik krijg onze stoelkussentjes binnen. Ze zijn van gevilt schapenwol en er is dus geen leer gebruikt.

Ze ruiken ook nog zo lekker.

Ook in te zetten bij extreem haarverlies.

Twee keer per jaar moet Zaagmans huisjes controleren op bepaalde plekken in Nederland. En ik mag weer gezellig mee. Perfect op een dag zoals deze waarin ik toch niet in beweging te krijgen ben.

Z’n speciale zo-kom-ik-niet-onder-stroom jas aan.

Het is weer gelukt.

Kunnen we op de terugweg nog even door DM heen.

Bij thuiskomst voel ik mij koud, moe en verdrietig. Ik besluit griesmeel te maken.  Zo fijn die warme pap in je buik die dan nog koud en leeg is. Als ik griesmeel eet dan denk ik aan mijn oma en dan word ik altijd een beetje blij. En als ik dan mijn eigen griesmeel maak, dan weet ik daar zoals altijd weer een blok beton van te maken omdat ik het niet af wil wegen. En dan denk ik weer aan mijn oom en tante Ton en Rina waar ik ook een tijdje woonde. En dat ze dan iedere keer weer vol goede moed met een mes en een vork door die pap heen beukten. De pan met de zoveelste zwarte bodem dan weer een week los geweekt moest worden. Nooit hoorde je iemand hierover. Terwijl ik mijzelf alweer verstopt had op zolder omdat ik er van overtuigd was hen iets heel ergs aan te hebben gedaan. Of die ene keer dat we per ongeluk de magnetron in de fik staken met kaas popcorn. Iedereen had de grootste lol en op elke verjaardag moest het verhaal weer verteld worden. Niemand was boos. Mijn moeder zeurde altijd maar over hoe haar vader nooit iets kon hebben en je altijd stil moest zijn in zijn buurt. Maar vandaag tijdens mijn bordje griesmeelbeton, dacht ik dat het inderdaad een heel moeilijke man was, maar zij spande toch wel de kroon. Ze steekt er meters bovenuit. Ik mis mijn lieve Omaatje, Ton, Rina, mijn oh zo grote kleine lichtpuntjes in het pikkedonker. Ik ben ze er zo dankbaar voor. Want op deze zware dag, zijn zij degenen die mij toch een glimlach bezorgen.

Goedemorgen,

Ik ruim nog even de spullen op die we bij DM kochten. Ik ben echt groot fan van deze doekjes en oogpads. Je gooit ze zo bij de normale was en dit scheelt weer verspilling van wattenschijfjes.

Voor de rest is het deze ochtend veel poetsen.

En daar staat mijn hoofd vandaag niet zo naar.

Ik kijk een beetje Big Brother en hoor dan opeens…

Dat Zaagmans weer een nieuwe plek heeft gevonden voor de meest lelijke piano die hij ooit uit kon zoeken in dit prachtige huis. Heel mijn hoofd door de war. Ik zet hem helemaal vol met dingen die zijn lelijkheid afleiden. Voor nu kan ik weer even ademen.

Ik ben op dit moment een moeilijk blog aan het schrijven. Sommige mensen hadden het al gezien dat ik af en toe onder de categorie blog wat verhalen over mijn verleden schrijf. U kunt ze aan de linkerkant van de pagina vinden. Ik deel ze niet op Facebook, iets wat ik met de plogs wel doe. Twee redenen; Facebook moet een beetje gezellig blijven en op deze manier kan ik niet zien wie ze leest en lijkt het een beetje anoniem. Mijn kritische brein hoort u denken, gut meid, koop een schrift en gooi het in de kast. Kan ook. Kan ook. Maar ik probeer juist wat meer te delen. Ik probeer een beetje met terugwerkende kracht mijn verhaal te vertellen. Want de afgelopen 43 jaar werd er vooral over mij gepraat, zonder dat er iemand was die mijn kant van het verhaal wilde weten. Dit is mijn website. Dit is mijn kant van het verhaal.

Kijk nou eens! Deze schoenen/sloffen wilde ik al heel lang maar gingen maar niet in de aanbieding. Nu wel. Ik hou ze lekker voor binnen. Ze zijn echt helemaal gevuld met wol en zitten heerlijk.

Tijd om de deur uit te gaan.

Hadden nog wat rommeltjes van Action nodig.

Daarna nog even een rondje door Maasmechelen.

Ik zie allemaal veel te leuke dingen.

We eindigen natuurlijk altijd met Belgische friet en een kaaskroket

Blij met onze sokken en broeken.

Tijd voor een dutje.

Truste!

 

 

Share

2 gedachtes over “22 en 23 februari 2022”

    1. En wat een stank he. Die ouwe was niet boos te krijgen 🙂 Die grote lieverd. Dit soort kleine momenten houden mij op de been. Dankjewel dat ik daar onderdeel van mocht zijn <3

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.