27 januari 2021

Goedemorgen,

Ik was even een paar dagen migraine aan het wegtikken. Niet dat daarmee het werk in het huis stil komt te liggen. Integendeel.

Zo liepen er opeens waterleidingen leeg die niet leeg mochten lopen. En zo schreeuwde Zaagmans naar mij, snel draai de hoofdkraan dicht. En ik schreeuwde met paniek terug, waar zit die dan? In de kelder, met inmiddels ook een lichte paniek in zijn stem. Welke kelder vroeg ik. Die grote kelder, naast paniek hoorde je ook duidelijk ergernis. Eenmaal in de juiste kelder aangekomen zag ik meer dan één kraan, volgt u de paniek nog? Ik draaide gewoon aan de grootste en zo redde ik ons huis en heel onze stad.

Ook in de badkamer ging niet alles zoals het hoorde en roken we opeens het riool van al onze buurtbewoners in de badkamer.

Maar gelukkig kon Zaagmans ook nog een gaatje vinden om de waterleidingen te verleggen. Hoort daar dan een spiegel bij? Ja, ik denk het. Ik laat het maar zo.

Nog wel een paar meter te gaan.

Maar zoals u ziet, naast paniek en ergernis, kunnen wij ook nog steeds lachen naar elkaar en is er van beide kanten geen echtscheiding aangevraagd. We gaan dus nog steeds lekker.

Maar vandaag is het tijd voor de woonkamer. De vloer moet eruit want de aannemer komt deze week met een paar stoere mannen al het beton van de vloer hakken totdat er een zandbak overblijft. Dit omdat, zoals ik u al eerder vertelde, wij vochtproblemen hebben in de vloer en onze muren, door een verkeerd gelegde vloer, die jarenlang onder water heeft gestaan zonder dat iemand dit wist.

Ik mag ook mijn steentje bijdragen.

Slopen is leuk. Het ziet er alleen heel onhandig uit, als je niet zo sterk bent als ik.

Maar ik doe mij best, ziet u?

Na een uurtje zweten is alles eruit.

Nu eens kijken wat er onder de ondervloer ligt.

Een hele hoop vocht en schimmel. Stinkt echt. Bizar ongezond om dit in je huis te hebben.

Alle houten vloerdelen zijn via het raam naar buiten gegaan.

En dan richt ik alweer opnieuw de schouw in. Gewoon omdat ik het decoreren zo mis.

Na een paar uur krult de vloer al lekker op en begint het nog meer te stinken.

Zaagmans probeert de tegeltjes te redden, want deze zie ik graag weer terug in onze woonkamer.

Tijd voor een gebouwde maaltijd.

En dan weer eens wat bakken.

Lange vingers worden het vandaag. Hoe moeilijk kan dat zijn?

Heel. Kan ik u vertellen. Deze lading is mislukt. Dus ik begin opnieuw, want ik kan het niet uitstaan als iets mij niet lukt. Waarschijnlijk is het eiwit niet stijf genoeg geweest.

De tweede lading…
Ik noem ze, lange vingers tussen de deur.
Aan het eiwit lag het niet want dat was zo stijf dat ik het er met een hamer en bijtel uit de kom moest beuken.

Ik ben er gewoon niet zo goed in. Maar ze smaken er niet minder om.

Tijd om te gaan slapen. Handjes boven de dekens en oogjes toe.

Truste!

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *