2 juli 2017

Goedemorgen.
Daar ben ik eindelijk weer eens. De laatste twee weken had ik het nogal zwaar met mijzelf. Ik zit volop in de intakeprocedure van mijn traumabehandeling en dat roept nogal wat op. Daarnaast merk ik dat het lange wachten op een passende behandeling mij echt op begint te breken. Maar goed, vandaag heb ik weer een beetje energie gevonden om mijn camera erbij te pakken en dat is op zich een goed teken.

Tot vanavond dan maar weer.

Heel af en toe is het tijd om wat kip te eten. Doordat deze kip niet op transport is geweest en een goed leven heeft gehad, voel ik mij iets minder schuldig. Wij eten namelijk geen vlees omdat wij het niet normaal vinden hoe we met de dieren omgaan. Ik denk echter wel dat ons lichaam zo nu en dan eens een stukje gevogelte kan gebruiken. Blijf het een lastig ding vinden, goed voor je lichaam zorgen maar niet ten koste van dieren.

Hoe staat het eigenlijk met de moestuin?

Best goed. Hier komen als het goed is snijbonen te groeien.

En kijk, een komkommer!

Het groeit allemaal lekker door. Blijft een feest om elke dag weer naar te kijken en er ook van te kunnen eten.

Tijd om weer een paar stenen op te graven.

Klaar om op te laden in de zon.

De filetjes krijgen wat sla uit de moestuin.

En ik knip wat kruiden voor in de soep.

Jammer dat u het niet kunt ruiken.

Ik heb een nieuw opbergsysteem gevonden voor mijn stenen. IJsblokjesbakjes. Inmiddels heb ik onder alle stenen maar een briefje gedaan, want ik houd ze niet allemaal meer uit elkaar.

Och, is het weer zover?

Moet ik weer poseren in een lege doos van mijn vleesje?

Gast! Ik heb er echt geen plezier in hoor!

Zaagmans is zo lief om mij te helpen met mijn traumalijst. Morgen heb ik mijn laatste intake en hoor ik wanneer ik mag beginnen. Alleen roepen de lijsten zoveel op, dat ik er amper doorheen kom. Ik roep en Zaagmans schrijft.

Zo klaar! Ik laat Els even uit in de plantenbak.

De andere twee dames doen hun best om een eitje te leggen.

Al het gras mag eruit hoor Els.

Els is nooit te beroerd om mee te helpen.

Doe ik het goed zo?

Even een rondje rijden om mijn aandacht aan iets anders te geven.

Maar niet zonder een donut.

Beetje rijden, beetje kijken.

En we komen een verdwaald hondje tegen die best met ons mee naar huis wil.

Waar is je baasje dan? Na een tijdje komen we er achter dat dit hondje zichzelf altijd uitlaat en de weg naar huis wel weer weet te vinden. Gelukkig maar, ik had in gedachten al een mandje gekocht.

Tijd om weer verder te gaan.

Alpaca <3

Wat zijn ze toch knap hè!

We hebben best een beetje trek gekregen.

Hapje eten dan maar?

Tijd voor wat Netflix met deze hier.

Gut! Zo laat al? Dat krijg je ervan als je net lekker in je serie zit.

Truste!

Share

13 gedachtes over “2 juli 2017”

  1. He, gelukkig daar ben je weer, ik hoop dat het allemaal goed met je trauma behandeling,en dat je weer lekker in je velletje gaat zitten, sterkte!
    Ik moest even lachen om de Alcapa’s, mijn dochter is er ook gek van,en ze vertelde gister dat er een camping was met alpenkaas, en dat ze daar met een heel stel heen gingen..ik dacht alpenkaas, alpen kaas??wat is dat, een soort boerderij camping.. hahah, Alcapa’s..
    sjonge het kwartje viel later pas..;)

  2. Dag lieverd,

    Ik hoop dat het helemaal goed komt met je behandelplan. Ik ga zelf ook beginnen, en ik zie er net zo tegenop als jij denk ik….

    Een knuffel voor jullie…. ook voor de Alpaca, wat een heerlijk eigenwijs schatje is dat zeg.

      1. EMDR en alleen….. ik vind jou minstens zo dapper lieverd…. wat een keus moet je maken… en alleen jij kunt de beslissing nemen. Voor jou… Ik denk aan je <3

  3. Beste Wendy,

    Via via ben ik op je blog gekomen en ik ben verslaafd geraakt aan je mooie foto’s en je grappige droge humor bij deze foto’s. Maar aan de andere kant raak ik ook ontroerd door je aangrijpende verhalen over je strijd voor zowel jezelf als voor je dochter. Ik wil je graag laten weten dat je ondanks dat je een enorme inspiratiebron bent voor mij en ik veel kracht haal uit je ervaringen hoe verdrietig ze soms ook zijn. Ik hoop nog veel van je te lezen en wens je alle sterkte toe!

    Lieve groet, Linda

    1. Hoi Linda,

      Bedankt voor je onwijs lieve bericht! Het is fijn te lezen dat mensen zo betrokken zijn <3 En nog fijner om ook iets voor anderen te kunnen betekenen. Ik vind het zo fijn om te lezen hoeveel lieve mensen hier mee kijken.

  4. Hey schat. Het is sws moeilijk, een makkelijk begin is er niet. Maar er komt een keerpunt. Take you’re time. (Ook EMDR?)

    1. EMDR tijdens een opname. EMDR afgewisseld met zes uur sport op een dag. Twee pittige weken. Weet nog niet zo goed of dit voor mij nu op dit moment al passend is.

  5. Ik word altijd blij van alpaca’s. Het zijn net een soort drollen op pootjes! Enige waar ik nog niet achter ben is waar je de klemtoon legt bij het woord alpaca…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.