18 april 2015

Goedemorgen.
Ik begin de dag met gemberthee.
Toen we gisteravond naar huis reden, werd ik onderweg ziek.
Vervelende bijwerking van mijn medicatie.
Te laat ingenomen en te lang wakker gebleven.
Volgende keer beter opletten dus.

Ik heb geen idee wat ik met dit weekend aan moet.
Voor het eerst hoop ik dat het snel maandag is.
Waarom?
Het weekend is te stil, doordeweeks kan ik nog wat afleiding vinden.
Ik mis mijn kind verschrikkelijk!

Zaagmans is vandaag thuis aan het werk tot vannacht.

Ik verschoon het bed.

Fijn.

Wat gaan we vandaag doen Meneer T?
Beetje in de zon zitten dan maar?

Het vele werken valt vandaag wel mee bij Zaagmans, dus maken we een begin aan het weghalen van de heg.

Pas op voor het vogelhuisje.

Dit ruimt al aardig op.

Met pijn in mijn hart ruim ik een beetje de kamer van Dochter op.
Waarom?
Geen idee, het geeft een gevoel van toch nog iets te kunnen doen.

Bijna klaar.

Dus…
Snel weer naar beneden.

Een makkelijke maaltijd.

Heb je het een beetje naar je zin Zaagmans?

We hebben vandaag een gast aan tafel.
Hoe hip?
Ik duik op tijd mijn bed in.
Truste!

Klik hier om te zien wat ik precies één jaar geleden deed.

Share

7 gedachtes over “18 april 2015”

  1. Dankjewel..Ik plog ook wel een beetje door omdat ik weet dat andere ouders dit ook meemaken en dat dit niet verstopt hoeft te worden.
    Dit moet opgelost worden.

    Herken je het ziek worden?
    Men…Het zweet liep over mijn hele lijf, leek wel een buikgriep.
    Echt ziek voelde ik mij.
    Tweede keer al.
    En iedere keer als ik ze een paar uur te laat in neem of te laat ga slapen.

  2. Ik ben er nu erg aan gewend. Neem ze altijd 's avonds voor ik ga slapen. Was nu vergeten bij te bestellen en zit nu al 3 dagen zonder dus weet dat ik vd week last krijg. Maar dat is te overleven ivm de hoeveelheid aanvallen vroeger.

    Je geeft ouders een houvast denk ik door dit te delen. Dat vind ik erg stoer. En het bewijst maar nogmaals wat een goede moeder je bent!

  3. Ik kan het gemis bijna voelen hier aan de andere kant van het scherm. Wat een rotsituatie! Is dochter wel op een veilige plek? En wil ze jullie helemaal niet zien of kun je haar wel opzoeken? of stel ik nou veel te veel vragen in het openbaar? Dat laatste kan ik me goed voorstellen en dan moet je al die vragen gewoon negeren natuurlijk. Heel veel sterkte, ik denk aan jullie (als dat nou eens zou helpen he…)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *