7 augustus 2014

Goedemorgen.

Wat een hel van een nacht.
Achterstevoren, ondersteboven, dubbelgeklapt en binnenstebuiten heb ik vannacht gelegen.
Twaalf uur achter elkaar gekotst met kleine pauze’s.
Voor iemand met een emetofobie, niet te doen.
Twintig keer per minuut bedacht ik mij dat ik wel eens het ebolavirus zou kunnen hebben en mijn laatste uur had geslagen.
Leeg is leeg toch?
Ik snap nu de uitdrukking, de longen uit je lijf kotsen.
Ik had gewild dat ik mijn maag had uitgekotst.
Op een gegeven moment viel ik zelfs flauw tijdens het spugen.
Het bleef maar doorgaan, hoe vaak ik ook eiste dat het zou stoppen.
Ok, ik heb een groot gevoel voor drama. maar toch, mensen dit is drama!

En zo zie je er dan uit als je bent uitgekotst.
Sja, uhh, heel uitgekotst dus.

Ik kreeg een schoon bed van Zaagmans, nadat hij mij in een sopje van chloor had gezet.
Ik rook namelijk naar een Granny Smith.
Maar dan wel eentje die al een paar weken lag te rotten in een donker kastje.
Wat kan een schoon bed een cadeau zijn.

De rest van de dag en avond dronk ik kleine slokjes lauwe cola.
Want dat helpt.
Truste!
Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *