7 juli 2014

Goedemorgen.

Wat een rot nacht weer.
De pijn in mijn nekwervels en het daarmee niet kunnen slapen al maanden lang, begint mij toch wel op te breken.

Ik lach wel, maar ben niet blij.
Ik voel mij 80!

Als ik dan toch niet slaap…

Dan graag in een schoon bed.

We gaan weer op pad.

Het koopcontract moet getekend worden.

Hé zegt Dochter, ze hebben hier een hoerentoilet.

En een mooi trappenhuis.

Dochter vindt het allemaal wel prima, zolang ze haar telefoon maar heeft.

Kom maar op met dat contract.
Ik teken het met alle liefde!
Hoppa!

En Zaagmans ook.

Zo!
Een last van mijn schouders.
Of een huis van mijn schouders.

Snel weer naar huis.

Typisch mijn kind, ze houdt niet van nieuw.
Ze houdt niet van anders.
Dus worden dezelfde schoenen weer gekocht.
En voor ze die nieuwe schoenen ook echt gaat dragen is het waarschijnlijk alweer winter.

Ik doe de rest van de middag niet zoveel meer.
Ik heb een beetje last van een klapperend hart.
We moeten voor 29 september hier weg zijn en we hebben niks op het oog.
Huurhuizen liggen niet voor het oprapen.
Waar gaan we de winter doorbrengen?
Nou ja, vooral, waar ga ik de winter doorbrengen?
Ik ben tenslotte de hele dag thuis.

Bij Meneer T klappen alleen zijn wimpers op elkaar.

Ik eet nog wat van gisteren…

En ga dan echt heel vroeg naar bed. Om zeven uur om precies te zijn.
In de hoop dat het slapen nou eens gaat lukken.

Truste!

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *