Eindelijk!

Afgelopen drie jaar zocht ik naar hulp. Overal waar ik kwam werd ik weer afgewezen. Soms door mijn migraine, soms omdat niemand wilde luisteren, soms omdat het behandelaanbod niet voldoende was, soms om dat er te weinig personeel was, soms omdat het in mijn eigen regio moest en soms omdat het te complex was. Drie jaar lang hoopte ik op een kleine beetje hulp, maar ik kwam geen steek verder. Drie jaar lang bracht meer uren op de bank door dan mij lief was.  Lees verder Eindelijk!

Share

Pilletje

Deze zomer drie jaar geleden viel ik om. Maar tijdens mijn zoektocht naar passende hulp werd het pas echt goed donker om mij heen. Eigenlijk pikzwart. Volgens mij heb ik het nog nooit zo donker om mij heen gehad. Passende hulp blijft uit. Groepsverband mag ik niet aan meedoen omdat mijn vele migraineaanvallen het groepsproces verstoren. Alles staat stil. Al drie jaar. Afgelopen december werd ik mij door een korte opname bewust van mijn overleefgedrag, mijn akelig kleine wereld, de wereld die ik zelf creëerde uit angst, maar waar ik niet wil zijn.  Lees verder Pilletje

Share