24 & 25 juni 2020

Goedemorgen,

Het is weer eens tijd om een paar dagen op pad te gaan. Gaat u weer gezellig mee?

We zijn weer op avontuur.

Ik heb de wijngaarden gemist de afgelopen weken. Alles is zo lekker gegroeid hier in Frankrijk.

We logeren de aankomende dagen in Houten-kont.

Vind je het huisje oké?

We zijn er in ieder geval niet alleen.

Niet heel romantisch dit.

Maar je kan wel lekker zitten tijdens het douchen.

En we hebben een heerlijk tuintje waar we lekker kunnen eten.

Smakelijk Zaagmans.

We hebben zelfs bramen.

En aardbeien.

We gaan weer eens op avontuur. Natuurlijk rijden we weer langs de wijngaarden.

Vandaag is het Sint Jan. Normaal vieren we dat met het springen over een vuurtje en buiten eten. Maar dit jaar doe ik het even anders. Bloemen horen sowieso bij Sint Jan. Dus ik pluk een mooi boeketje. Dit boeketje neem ik mee tot de volgende Sint Jan en herinnert mij aan de mooie, lange, zonnige en bloemige dagen. Bij de volgende Sint Jan gooi ik dit boeketje in het vuur en bedank ik voor het afgelopen jaar.

Er is genoeg te vinden onderweg.

Klaar! En het ruikt heerlijk.

En bij gebrek aan een kind om een bloemenkrans voor te maken, wordt Meneer T versierd met een gezellig kransje. Onze eigen kleine Sint Jan <3

Gek om te bedenken dat we eigenlijk weer op weg zijn naar kortere dagen nu. Nog maar even niet aan denken.

Voor we gaan slapen eerst nog maar een drankje.

Goedemorgen. Ik heb hooguit drie uur geslapen. En dat is best te zien aan mij. Zaagmans heeft er ook een paar te kort gehad.

Dat kwam onder andere door deze kerk. Deze slaat elk half uur. En om zeven uur geeft hij een heel concert. De matrassen zijn van steen en de haan begon al om vier uur.

Maar we gaan niet klagen nu. Wandelen gaan we. De berg op.

En Zaagmans is er als eerste.

Wat een uitzicht zeg.

Dan ben je zo de korte nacht weer vergeten.

Maar wie staat hier nu voor het raam?

Deze kippies lusten wel wat.

Ik ook. Dus Zaagmans ging voor ons naar de bakker.

Gezellig buiten eten.

En dan is het alweer tijd om te winkelen.

Van de winter waren we hier voor het laatst. Op de dag voor de lockdown inging in Frankrijk.

Er zijn nog steeds niet heel veel mensen.

Maakt Meneer T allemaal niks uit. Zolang hij maar mee mag.

Tijd om een hapje te eten.

Langs de Moezel. Op deze heerlijke lange zomeravond. En als de avond voorbij is, duiken we heerlijk op ons bakstenen matras.

Truste!

 

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *