Waar ik nog vaak aan denk,

Opgesloten in de schuur. Huilend en kotsend boven een leeg bakje van de Chinees.
Samen met de kookwekker in de koude donkere schuur. Elke vijf minuten weer rake klappen.
Nog niet op?

Kotsend met mijn hoofd boven de gootsteen. Jij met je hand knijpend in mijn nek. Je duwt het achter in mijn keel, totdat het regelrecht mijn neus weer uitkomt.

Je geniet. Hoe meer ik kots en huil, hoe groter jouw ego wordt.

Het gal blijft maar stromen. Totdat jij het zat bent en mij met mijn voorhoofd op het aanrecht slaat.

Geen gal, maar bloed uit mijn neus. Totdat zij er weer bijkomt en mijn lichaam elke trede van de trap laat raken, om mij daarna onder een koude douche te zetten.

Want hoe durfde je te huilen en te kotsen. Jij maakte haar wakker, jij klote kind.

Share

7 gedachten over “Waar ik nog vaak aan denk,”

  1. Kippenvel over mijn lichaam en ik ben er stil van… Echt super knap van je waar je nu mee bezig bent en daar mag je écht trots op zijn! 💪🏻❤

  2. Jeetje mina, wat heftig. Kan het idd bijna niet lezen maar wat ben je sterk om dit onder woorden te brengen.. heel veel sterkte en liefde voor jou!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *