10 oktober 2018

Goedemorgen.
Wij gaan vandaag een dagje naar Luik. Gaat u weer gezellig mee?

Meneer T is niet wakker te krijgen vandaag.

Kom je bed eens uit!

De cavia’s zitten al aan hun ontbijt.

Net zoals Zaagmans.

Maar nu is het toch echt tijd om te gaan. Het gaat een zonnige dag worden.

En we zijn weer in België.

Voelt meteen als vakantie hier.

Ik wil toch altijd even Primark in. Negen van de tien keer vind ik daar helemaal niks. Het is goedkoop en zo ziet het er dan ook vaak uit.

Maar dan valt Zaagmans’ oog op deze jas. Ik vind hem geweldig. De mensen naast mij vinden de jas mij een stuk minder leuk staan, zo aan hun gezichten af te lezen.

Maakt mij niet uit. Ik vind hem geweldig. Een echte oude oma jas. Zit nog echt wol in ook. En dat bij Primark.

Voor al uw dierenprint-behoefte kunt u ook echt slagen bij Primark.

En voor een leuke kerstjurk.

De trui mag dit jaar ook niet ontbreken.

Ik zoek gewoon een lekkere warme zachte broek voor op de bank. Maar helaas, niets meer in mijn maat.

Zaagmans gaat liever naar zijn eigen winkel Jules. Hebben ze echt leuke dingen. Jammer dat deze winkel nog niet in Nederland is.

Tijd voor een bakje pasta.

En dan wel buiten in de zon. Zon in oktober, dan blijf je niet binnen.

Aan onze frons te zien doet de zon het goed.

In Luik heb je echte alle soorten huizen en gebouwen door elkaar heen. Heel veel mooie dingen en heel veel minder mooie dingen. Maar dat maakt Luik zo bijzonder vind ik. Er is voor iedereen wel iets.

Tijd om weer te wandelen.

Langs deze mooie en lekkere taartjes.

En kaasjes.

Deze hond hoopt dat zijn baasje voor hem ook iets lekkers meeneemt. Snap ik.

En weer door.

Ze hebben hier zelfs een Dille&Kamille.

Ik moet hier altijd alles even aanraken.

Leuke schoenen voor de herfst!

We komen langs een winkeltje dat alleen maar marsepein verkoopt. Vooral gebakken marsepein.

Ziet er heerlijk uit.

Dus kunnen we er natuurlijk niet aan voorbij zonder er iets lekkers te kopen.

Zelfs mijn lievelingskaarsenwinkel hebben ze hier.

Natuurlijk koop ik weer een kaars. Een kerstgeur dit keer.

Oh ik ben zo blij!

En weer door.

Ik zou wel graag een rondje door deze kerk willen lopen.

Maar hoe dan?

Zaagmans kent de weg.

Kijk eens hoe mooi het hier binnen is.

Hoi! Volgens mij sta jij hier al een tijdje binnen. Zo aan je kleur te zien is het best verstandig om even een paar uur buiten in de zon te gaan staan. Het is lekker buiten hoor.

Vandaag geen rondje om de kerk.

Maar in de kerk.

Prachtige beelden hebben ze hier.

En mooie lange gangen.

Dit is volgens mij een familiegraf van een heel rijke familie.

Tijd om weer naar buiten te gaan en even in dit parkje midden in de stad te zitten.

We eten dit lekkere chocoladetaartje.

Iemand misschien een hapje?

Deze twee duifjes zouden wel wat lusten.

Hoe kom je dan weer de stad uit midden in de spits? Handig gekozen van ons.

Maar geen zorgen. We hebben het gered.

Tijd om nog wat boodschappen te halen.

Bijvoorbeeld wat kastanjes.

Langs alle mooie taartjes.

Nog een voorraadje kaas.

En dan gaan we Luik weer uit.

Op naar Aubel voor de lekkerste kaaskroketjes en frietjes. Ook al is hier niks van terug te zien op de foto.

We hebben haast.

Want om negen uur kijken we naar een documentaire over PTSS en dan met name over CPTSS. Met onder andere Bessel van der Kolk.

Die dit geweldige boek over PTSS en CPTSS schreef. Een aanrader.

Tijd voor ons bed.

Truste!

Share

4 gedachten over “10 oktober 2018”

  1. Hoi Wendy,
    Ik kom al jaren regelmatig naar je plogs kijken. Toen ik weeën had tijdens mijn tweede bevalling, ben ik een aardige tijd doorgekomen met terugkijken/teruglezen van jouw plogs (of is dat too much information?).
    Net als dat iemand anders al een keer schreef, kom ik hier met veel plezier kijken. Je komt op me over als een ontzettend lief en zorgzaam mens met een goed gevoel voor humor. Ik vind het verdrietig om te lezen dat je dit zelf momenteel niet zo ziet en dat je zo vastloopt de laatste jaren. Net als je andere lezers zou ik heel graag iets willen doen, maar ik weet niet wat…
    Het enige dat in me opkwam was: zijn er geen opties in het buitenland? Wellicht heb je dit al overwogen/bekeken… Of misschien is dat wel onbetaalbaar, ik weet het niet.
    Voelde alleen heel sterk de behoefte om te reageren en je hopelijk een heel klein virtueel hart onder de riem te steken…. Heel veel sterkte en kracht toegewenst!

    1. Hoi Laura,

      Wat een eer! Je hebt mijn verhaaltjes zitten lezen tijdens je weeën! 🙂 Ik hoop dat het een beetje hielp 😉 Leuk om te lezen.
      Dankjewel voor je lieve woorden! We zijn inderdaad ook buiten Nederland aan het kijken. Vaak is dat wel onbetaalbaar en is het in dit geval wel handig als de behandeling ook in je eigen taal is. We blijven door zoeken.
      Nogmaals dankjewel voor je lieve bericht. Altijd leuk om te weten wie er nou meelezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *