19 november 2017

Goedemorgen.
Ik heb mijn wollen pak maar weer eens uit de kast getrokken. Lekker warm.

Met Kippie gaat het nog steeds heel goed. Ze is gelukkig wat dikker geworden. Alleen doordat ze binnen zit, zit ze niet goed genoeg in haar veren om naar buiten te kunnen.

Dus deze winter is Kippie onze huiskip. Gezellig toch?

Kijk eens wat Zaagmans vond bij een andere IKEA? Zo blij mee <3

Kippie vermaakt zich ondertussen in de woonkamer.

We zijn nog steeds druk bezig met het toilet. Gisteren hebben we heel oud eiken gekocht, wat we in de ruimte van het toilet zullen verwerken.

Voor de rest is het nog steeds één grote puinzooi.

U zou hier in het hoekje kunnen plassen, of gewoon even naar boven lopen. Daar hebben we gelukkig ook nog een toilet. Dus blijf gerust op bezoek komen.

Kippie vind het niks als ik beneden ben.

Laat staan als ik de deur uit ga. Maar soms moet dat.

We gaan net zoals half Nederland naar Hornbach. Gezellig.

We kopen alvast wat tegels. Tegels die we straks ook in de keuken en in onze badkamer gaan gebruiken.

Tijd om te weer verder te gaan.

Nog wat boodschappen doen.

Verbrand brood, het nieuwe glutenvrije eten.

Snel naar ons warme huisje.

Waar Zaagmans Els in bad heeft gedaan. Ze blijft harnekkig last houden van veerluis. Lijk wel een dierentuin zo. Volgende keer neem ik een giraf mee naar huis.

Ik ga een maaltijd bouwen.

Lekker gekruid.

Ik heb er nu al zin in.

Maar helaas, nog een half uurtje wachten. Geeft niks. Heb ik nog een half uurtje telefoontijd.

Kijk eens zo lekker.

Zaagmans is weer blij hoor.

Ik maak ook nog dit lekkere gekruide drankje voor ons.

En deze maand eten we natuurlijk elke dag gevulde speculaas.

Tijd om mijn vingers blauw te typen op wat ik morgen allemaal wil zeggen.
U moet weten dat Dochter niet meer op de boerderij mag blijven. Wij weten dit al een aantal maanden en zijn hier dan ook hard tegen aan het vechten. Bloed, zweet en heel veel tranen kan ik u vertellen. Want hoe kan het nou dat een zorginstelling een client wegstuurt omdat ze niet vooruit gaat? Omdat ze niet goed genoeg haar best doet? Het lijkt mij maar niet te lukken om uit te leggen dat je dit onmogelijk een client kwalijk kan nemen. Als je anders bent of niet meeloopt zoals anderen dat willen, lig je eruit. Dochter weet inmiddels niet beter meer. Hoe kan je als zorginstelling jezelf nog in de spiegel aankijken? Ze laten mijn kind bewust of onbewust keihard verzuipen. Ze kijken toe en wijzen.

Laten we het eens omdraaien.  Als je 24/7 zorg nodig hebt en het lukt je niet om duidelijk te maken dat je meer nodig hebt dan dat ze je geven. Dat ze je niet lijken te verstaan? Dat ze je niet zien. Ligt dat dan aan jou? Of falen wij mensen die roepen er alles van te weten?

Ik zie als een berg op tegen morgen. Er valt niks meer te winnen. We hopen alleen dat ze de datum nog een stukje op kunnen schuiven. De datum waarop Dochter niet meer welkom is op de zorgboerderij.

Ik ga maar een poging doen om te slapen.

Truste!

Share

6 gedachten over “19 november 2017”

  1. Ach lieve Wendy, wat een klotesituatie (excuse my language). Ik hoop dat er gisteren naar jullie is geluisterd. Ik gun het Dochter zo. En jullie ook natuurlijk. Veel sterkte.

  2. Ach lieve Wendy, wat een klotesituatie (excuse my language). Ik hoop dat er gisteren naar jullie is geluisterd. Ik gun het Dochter zo. En jullie ook natuurlijk. Veel sterkte.

  3. Ach lieve Wendy, wat een klotesituatie (excuse my language). Ik hoop dat er gisteren naar jullie is geluisterd. Ik gun het Dochter zo. En jullie ook natuurlijk. Veel sterkte.

  4. Jeeh!!!! Really?! Ik kan er met m’n hoofd niet bij. Wat krijgt dat meisje veel afwijzingen in haar leven. Van de zorg dan. Ik dacht echt dat ze nu eens op haar plaats was. Wat een domper. En wat een kutzorgsysteem. Ik kan me er ongelofelijk boos om maken. Snap t niet. Laat staan hoe jullie hier in staan. Sterkte ermee lievie! ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *