29 mei 2017

Goedemorgen. 

Ik ga vandaag weer naar de tuin.

De laatste plantjes moeten hoognodig de aarde in.

Alles wordt zo mooi hier.

Zoals deze mooie roos.

De loopeend die we een paar weken geleden hier brachten, broedt inmiddels op negen eieren! Ben echt zo benieuwd naar de kleine eendjes. Achtentwintig dagen duurt het, als het goed is.

Met onze witte loopeend gaat het niet zo goed. Waarschijnlijk is ze gebeten door een roofdier.

Eigenlijk vrezen we wel het ergste. Dit schijnt al vanaf vrijdag zo te zijn en als hij echt een open wond heeft, heb je best wel kans dat de maden er al in zitten. Zeker met dit weer. Tijd om het beestje te vangen dus.

Gelukt! Uiteindelijk lijkt het gelukkig wel mee te vallen. De wond is al goed opgedroogd. Iemand legt haar hand erop voor wat genezing en na een tijdje loopt de eend weg en strekt ze haar nek! Zo bijzonder was dat.

Heb jij misschien ook een kleine verrassing voor ons?

Jawel! Een lief kuikentje.

Tijd om weer naar huis te gaan. Ik heb daar eigenlijk nog helemaal geen zin in. Ik kan elke dag wel op de tuin zijn. Er gebeurt daar op dit moment zoveel leuks. Gelukkig hebben we nog een hele zomer voor ons.

Lunch.

En dan is het tijd voor een klein duikje.

Of nee toch niet. Ik krijg migraine.

En niet zo’n klein beetje ook. Geen enkel medicijn dat ik heb lijkt het ook maar iets te verzachten. Ik ga de uren aftellen tot deze aanval weer voorbij is. Ik baal. Baal onwijs. Had zo gehoopt dat de kruiden iets zouden doen. Weer iets om af te strepen van mijn lijstje.

Truste!

Share

Een gedachte over “29 mei 2017”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *