21 april 2017

Goedemorgen.
Ik word met veel onrust wakker, dus besluiten we de spanning er even uit te lopen.

Zaagmans is duidelijk nog niet helemaal wakker.

Het is hier zo prachtig. Als je even te veel in je hoofd bezig bent, is het hier een stuk makkelijker om het weer los te laten. Je hoeft maar om je heen te kijken en te luisteren naar de vogels en je gedachten zijn al snel een stuk milder. Ik vraag mij serieus af hoe ik mij zou voelen als ik hier drie maanden zou zijn.

Dan wil ik dit huisje op de hoek wel.

Zaagmans is niet echt wakker geworden van onze wandeling.

Ik ben gelukkig weer een stuk rustiger en neem de ochtend even door met Floor.

En Riet met Meneer T.

Zaagmans wat doe je weer eng!

Dat was weer een lekker ontbijtje.

Aangezien we niet al het onkruid tussen de stenen vandaan krijgen, gaat Jos aan de gang met zijn gifspuit. Niet heel aardig voor de natuur, maar heeft u enig idee hoe het er hier straks uit ziet na een maand of twee?

Ja ja, we zien je wel!

Floor! Hoe ben je op de tafel gekomen?

Mocht u het nog niet weten, Floor is een wonderhond. Ze kan zelfs praten.

De zon staat weer heerlijk aan.

Even wat vitamine D opdoen.

Buurman en Buurman.

Hier in Frankrijk zijn er duidelijk al meer zonuren geweest. Zelfs de roos zit al helemaal vol met knoppen.

Lunchen met restjes van gisteren.

Genieten <3

Meneer T, je zit in het verkeerde bakje.

We gaan het stadje Corbigny bezoeken.

Maar eerst even stoppen voor een foto.

En weer door.

Het is inmiddels alweer 20 graden geworden.

Terug in de tijd.

Staat hem echt wel goed.

Vrolijk gekleurde dames.

Jos en Riet hebben al een terrasje gevonden.

Prachtig hier.

Gezellig samen wat drinken.

Nou ja, samen. Ik ben vooral druk met het maken van foto’s.

De blauwe regen ruikt echt zo lekker!

Ik ga nog even door hoor.

Schijnt dat als je deze als klein plantje koopt het zeven jaar duurt voordat de plant gaat bloeien. En als je pech hebt en je hebt een mannetje gekocht, dan gaat hij nooit bloeien. Dus koop er altijd eentje met bloem.

En weer door.

Kijk ons gaan.

Zaagmans en Riet maar weer wachten.

Staan we er een beetje leuk op? Iets meer lachen denk ik.

Beetje wandelen.

En nog meer foto’s maken.

Zijn we alweer klaar?

Door naar het meer.

Waar ik natuurlijk ook weer foto’s moet maken.

Prachtig hier.

En zo lekker stil.

Tijd om te gaan.

Jos steekt nog een keer een vuurtje aan.

En Zaagmans legt de dakkoffer weer op het dak. Morgen gaan we namelijk weer naar huis.

Riet bakt de lekkerste appelpannenkoeken die ik ooit heb gegeten.

Jos loopt heel de middag al met deze taartjes onder zijn arm en ik mag niet zien welke het zijn. Ik denk iets met citroen.

Nope! Maar wel iets anders heel erg lekkers!

Zeg lieve mensen, zouden we niet eens gaan slapen? Of gaan we nog een bonte avond doen?

Truste!

Share

Een gedachte over “21 april 2017”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *