19 april 2017

Goedemorgen.
Het is nooit een goed idee om met je mascara op te slapen.

Zo! Zie je niks meer van. Vandaag is de begrafenis van mijn tante. Ook al weet ik heel goed dat dit de wens was van mijn tante, toch voel ik mij intens verdrietig. Ik zou het iedereen zo gunnen nooit voor de keuze van leven of dood te komen staan. Moet u zich eens proberen voor te stellen hoe iemand in het leven heeft geleden, als de dood de enige optie nog is. Dat mensen, dat doet mij veel verdriet.

Nou dag bed, bedankt voor het slapen en tot zaterdag!

Tas weer ingepakt.

Planten in de kas nog even water geven.

En Dochter en m’n zus ophalen.

Dag kind! Wat zie je er prachtig uit vandaag.

Cadeautje voor jou uit Frankrijk.

Kijk nou! Eén van de kuikentjes van Dochter.

Is hij niet schattig en klein? Alleen heeft hij te bolle ogen waardoor hij waarschijnlijk zijn eten niet ziet en Dochter hem dag en nacht moet voeren.

Onderweg naar de begrafenis.

Het was een mooie begrafenis. Het was zoals ik mijn tante kende. Het was zo mooi om te zien hoeveel lieve mensen zij om zich heen heeft gehad. Hoe geliefd ze was. Het was haar laatste woord naar iedereen. Zoveel mooie boodschappen, maar ook teksten van groot verdriet. Ik leef zo mee met mijn oom en mijn nicht. Wat zullen zij met een grote leegte naar huis gaan. Tijdens de dienst voelde ik zo de behoefte om ze plat te knuffelen en ze alles uit handen te nemen, maar dat was niet nodig. Ze deden het zo mooi met elkaar. Ze waren zo sterk samen.

Nou lief kuikentje, doe je goed je best met eten?

We gaan weer door. Door naar Frankrijk.

Met onze vaste tussenstop natuurlijk.

Echt mensen, ik ben kapot. Ik schiet van de ene in de andere emotie. Het is maar goed dat we terug naar Frankrijk gaan en weer even afstand nemen van alles.

We zijn op de helft.

Beetje brandstof erbij.

En onderweg draai ik nog alle muziek van de begrafenis van mijn tante.

Midden in de nacht komen we aan bij Jos en Riet. Als een vader heeft Jos op ons zitten wachten. Als een vader zit hij op de bank bij de haard te wachten op ons verhaal. Hij zegt mij, als je je van kleins af aan altijd overal uit hebt moeten vechten en je bent er nog steeds, dan ben je niet zwak, maar juist een winnaar. Een nieuw thuis heb je al <3

Truste!

Share

6 gedachten over “19 april 2017”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *