4 april 2017

Goedemorgen.
We hebben echt een rot nacht achter de rug. Het gaat helemaal niet goed met Flo en toen ik vannacht bij haar zat was ik zo bang dat ze dood zou gaan door uitputting. Dat voelt zo slecht. Alles roept in mij dat het genoeg is geweest.

Dat we niet meer moeten wachten tot dat ze haar laatste adem uitblaast. Ze heeft het vreselijk. Haar draainek wordt niet minder en waarschijnlijk wordt dit veroorzaakt door een virus en dus niet door het gif. Enige wat helpt is haar continu plat drukken en haar nek recht houden.

Ik kan wel huilen mensen. Dit is niet kipwaardig.

Onze arme Flo.

Zaagmans belt met verschillende dierenartsen en uiteindelijk komt hij uit bij een vogelspecialist in Veenendaal. Ze willen Flo wel opnemen voor een paar dagen.

Onderweg.

Maar dan komen we er al snel achter dat ze echt een virus heeft. En dat dat ook de reden is waarom de bloedluis maar niet weg gaat. Daarnaast is ze heel besmettelijk voor andere kippen.

We besluiten samen met de dierenarts dat het beter is om haar in te laten slapen. Och, dit voelt zo als falen. We hadden haar zo graag willen redden. Ons huiskipje. Het kipje dat iedereen zo blij maakte.

Gelukkig valt ze rustig in slaap.

Slaap zacht lieve Flo. Het is goed geweest zo.

De rest van de autorit brengen we samen huilend door. Wij zijn hier zo slecht in. Voor ons zijn alle dieren gelijk. Meer dan een maand zijn we samen dag en nacht met haar bezig geweest.

We hebben haar mee naar huis genomen.

De andere kipjes hebben natuurlijk ook aandacht nodig.

We begraven Flo in de achtertuin. Ze is zo toch nog een beetje bij ons.

Dappere Zaagmans.

Laten we het maar doen.

 

 

 

Tijd om iets van eten mijn mond in te duwen. Gaat een beetje lastig met die prop in mijn keel.

Vooral als je weet dat deze lastige dag nog lang niet voorbij is.

Ik ben vanavond op bezoek bij mijn tante. Een bijzondere tante. Dit is één van de tante’s waar ik vroeger bij heb gewoond. Ik kan hier een heel boek over schrijven, maar daar zal ik u niet mee vermoeien. Mijn tante komt te overlijden. Zij zal zelf het tijdstip bepalen. Ik vind haar zo dapper. En ik ben zo blij dat juist zij deze controle mag hebben. We hebben zo fijn gepraat vanavond. Gepraat, gehuild, gelachen en elkaar diep in de ogen gekeken. Ze heeft mij vanavond iets heel moois gegeven en dat is het gevoel dat het misschien echt allemaal niet mijn schuld is. Puzzelstukjes vielen op hun plek. Vraagstukken werden opgelost. Ik ben dankbaar, intens dankbaar dat wij deze mooie avond samen nog mochten beleven <3

Ik doe een poging tot slapen.

Truste!

Share

20 gedachten over “4 april 2017”

  1. voelde sterk de behoefte om te reageren, maar het lukt me niet de juiste woorden te vangen. wilde je dat toch even laten weten.

    1. Wat lief! Voor ons is elk dier gelijk. Maakt het soms wel wat ingewikkeld. Deze week namen we ons voor nooit meer een nieuw dier te nemen omdat het iedere keer zoveel verdriet doet. Aan de andere kant, als die tijd dat je er wel heel veel plezier van beleeft. Het is maar goed dat er heel veel slijt <3

  2. Wat heftig! Vind het zelf al moeilijk om te zien, laat staan wat het voor jou moet zijn. Dapper dat je het toch ook laat zien. Heel veel sterkte! Lees altijd graag je verhalen met je mooie foto’s erbij!!

Laat een reactie achter op Kim Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *