11 maart 2017

Goedemorgen.
Ik zit alweer om zes uur keurig beneden.

Ontbijtje dan maar?

Ziet u al die zwarte spikkels in het badje? Dat zijn nog steeds bloedluizen. Die dingen zijn amper uit te roeien.

Zaagmans neemt haar even mee de serre in voor wat zonnestralen. Om daarna weer heel de serre te moeten inspuiten. Maar ja, beestje heeft ook zonlicht nodig.

Ik kan de dag beginnen.

Gaat het nog?

Je ziet haar wel opknappen. Ze heeft in ieder geval weer beide ogen open.

Prachtige baard hè!

Even de bestelde boodschappen ophalen.

Zaagmans mag ze ophalen. Ik heb ze tenslotte besteld.

Nog wat extra vitamine voor de zieke Flo.

En deze twee zitten al keurig te wachten totdat we gaan.

Ik ga namelijk, vind ik, iets heel spannends doen.

We kopen deze Canta. Zoals u misschien weet heb ik nog steeds mijn rijbewijs niet en lijkt mij dit ook allemaal voor dit moment veel te spannend. Maar vrijdag was ik het zo zat dat ik weer aan Zaagmans moest vragen of hij uit zijn werk kon komen, zodat ik Dochter kon ondersteunen met het verlies haar paard, dat we voor deze oplossing hebben gekozen. Nu kan ik zo vaak als ik wil en wanneer ik wil naar Dochter toe. En dat geeft mij heel veel rust.

Naar huis.

En meteen weer door. Sinds vorige week heeft Dochter er een verzorgpony bij. Hoe moeilijk ook, deze pony heeft haar vandaag ook nodig. Ze wil niet en dat snap ik.

Wel een heel fijne rustige plek.

Deze kleine dame hoort er ook bij.

Kijk haar gaan, mijn lieve Paardenfluisteraar.

Ze heeft het er erg lastig mee, maar voelt zich heel verantwoordelijk naar de andere pony.

Arm kind, ik zou zo graag wat verdriet van haar weg willen nemen.

Sta je dan met je rug tegen de muur.

Samen een beetje poetsen.

Fijn gevoel.

En dan gaan we aan de wandel.

1,

2, 3!

Voorzichtig met dat enkeltje!

Laten we gaan.

De lente mag hier ook wel een beetje zijn best gaan doen. Zo wordt dat bos natuurlijk nooit groen.

Het valt niet mee, maar ze doet het toch!

Iedereen weer bij elkaar?

Dan gaan we weer naar huis. Snel iets te eten bouwen.

Oh!

Iemand is heel erg moe.

Ik bouw een lekker soepje.

Deze dus.

Zaagmans is net op tijd terug van zijn yogaklasje, dus hij kan meteen aanschuiven. Boffert!

Heeft u verkering van Dochter ooit normaal op een foto gezien?

De Canta wordt thuisgebracht! Luxe! Nu kan ik met een gerust hart gaan slapen.

Truste!

Share

8 gedachten over “11 maart 2017”

  1. Normaal ben ik niet zo van het reageren, maar ik vind het zo gaaf dat je minder afhankelijk bent met de Canta! Trots!! 🙂 heel veel plezier ermee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *