9 maart 2017

Goedemorgen. 
Zaagmans haalde gisteravond dit kipje op bij Dochter. Ze zit helemaal onder de bloedluis en het was zo erg dat de kans bestond dat ze dood zou gaan. We zijn heel de avond bezig geweest met wassen, verschonen, dierenarts bellen en voeren. Ook vannacht nog een paar keer mijn bed uit geweest om te kijken of ze nog wel leefde.

Tijd voor wat kleding.

Tot vanavond.

Ik maak tegenwoordig mijn gemberthee voor heel de dag klaar en laat dit dan staan in een thermoskan. Op de tuin doen ze dat ook. Waarom kwam ik hier zelf niet op?

De lente is binnen alweer bijna voorbij.

Buiten moet het sowieso nog beginnen.

Kijk, daar heb je die vieze krengen al. Zo smerig die bloedluis. Ze blijven maar komen.

Zonder overdrijven, we hebben er gisteren zeker een miljoen uit haar veren gespoeld. Een bloedluis vermenigvuldigd zich 8 keer per dag. Met een dikke week zit je dus zo op een miljoen.

Niet het bad aanraken! Niet het bad aanraken!

Ik eet nog even snel wat.

En dan is het alweer tijd om de deur uit te gaan voor mijn afspraak. Vandaag gaan we kijken welke behandelmogelijkheden er nog meer voor mij zijn.

Het was een heel fijn gesprek! Samen met de psychiater gaan we kijken of ik in aanmerking kom voor twee weken lang traumabehandeling.

En nu snel een sterker middeltje kopen voor de kip, die we vanaf vandaag Flo hebben genoemd. Happy Flo, want Dochter noemde haar al Happy. Flo, Flo van vlooien, vlo of luis.

Het voorjaar lijkt wel opeens te zijn begonnen. Wat heerlijk.

Flo-tje inspuiten.

En dan? Ik ben een beetje leeg en op na het gesprek. Vind het ook heel spannend om een nieuw traject in te gaan. Begrijp sinds vandaag wel beter waarom er zo weinig vooruitgang zit in mijn oefenen. Het is niet zo zeer de paniek die mij in de weg staat, maar meer mijn trauma’s die ik onbewust op vele momenten op de dag beleef. Voor mij zijn ze zo normaal, dat het mij niet meer opvalt. Deze filmpjes horen van kleins af aan al bij mij. Als ze straks weg zijn, dan moeten er wel bergen nieuwe energie vrijkomen. En dat is natuurlijk best iets om mij op te verheugen. Maar voor nu vind ik het vooral erg eng en ben ik bang dat het bij mij toch niet zal werken, of dat ik niet in aanmerking kom voor de behandeling.

We stappen in de auto.

En halen een fijne pizza.

Voor Zaagmans met extra kaas.

Wordt hij heel blij van, ziet u?

En weer naar huis.

Onze zieke Flo verzorgen.

Het lijkt de goede kant op te gaan. Dat slaapt een stuk rustiger.

Truste!

Share

2 gedachten over “9 maart 2017”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *