20 augustus 2016

Goedemorgen.
Ik begin de dag met het maken van rijstpap.

Sinds vanmorgen zijn we erachter gekomen dat Olivia eigenlijk Olivier heet. Hij begint voorzichtig te kukelen. Dit vind ik dus het moeilijkste van het hebben van kippen. De hanen moeten weg. En dus gaan we op zoek naar een nieuw huis voor Olivier. Iemand die niet in een woonwijk woont interesse? We komen hem alleen wel zelf brengen omdat wij echt zeker willen weten dat hij niet geslacht wordt.

Zaagmans zit lekker rustig wakker te worden met zijn eipat.

Gut, wat een drukte.

Olivier zit graag hoog en warm.

Iedereen een beetje wakker aan het worden?

Meneer T laat nog even zien hoe je de zonnegroet doet. De één begint de dag met kukelen, de ander met yoga.

Nu het vandaag niet zo warm is, kan ik eindelijk mijn pouch-jeans van G-star weer aan.

Heus handig zo’n buidel.

Tot vanavond.

Voordat we de deur uitgaan, moeten eerst de kippies nog naar buiten.

Hapje eten.

Zaagmans heeft ondertussen deze broodplank gemaakt. Mooi hè!

Restjes groente voor de kippies. Dat is niet waar. Ik vergeet nog steeds de restjes groenteafval te bewaren, dus heb ik maar een courgette voor ze geschild.

Die zijn nog wel even zoet.

Zaagmans heeft ook nog een mooie tijdelijke ren gemaakt.

Ik heb een vlinder op bezoek.

Wie wil er een meelwormpje?

Zo gezellig.

Oh ja, heel handig dit.

Eén op mijn hand, één op het potje; zo kan ik natuurlijk niks meer.

Ze willen allemaal wel even knuffelen, maar dan wel al lopend over elkaar heen.

Zaagmans mag het even overnemen.

Tijd om te gaan.

Ik zoek een kussen voor het bankje in de serre zodat je niet meer zo ver naar achteren zakt.

Hier kan je ook heel mooie kussens voor op de boot laten maken. Dat gaan we aankomende herfst maar eens doen. Ook kochten we hier onze traagschuim dekmatrassen. Echt heel fijn en alles op maat gemaakt.

Kussen gekocht? Tijd om weer verder te gaan.

Bootjes kijken.

En nu?

Visje eten.

Ik maak hier een wandeling en ga even terug in de tijd.

 Ik heb geen begraafplaats nodig om te herdenken, maar als ik er in de buurt ben moet ik voor mijn gevoel toch even een soort van hallo zeggen. We wandelen en herdenken nog wat en dan laat ik het weer los.

Langs de regenboog weer naar huis. Wij hadden heerlijk weer, maar ik kreeg een appje van de buurvrouw dat de kippen onder water stonden. Rap naar huis dus.

Leven ze nog? Of is het nu kippensoep?

Het nieuwe avondritueel.

Dat kan natuurlijk ook met zijn tweeën.

Meneer T heeft er ook schik in hoor.

Kijk maar.

Gut, zo laat al?

Truste!

Share

4 gedachtes over “20 augustus 2016”

  1. kwart over de rand van de kippenstront dus…. dat is inderdaad al heel laat.

    Lief die vlinder…. ik heb ze hier de hele week al binnen, ze komen via de tuindeur en dan laat ik ze aan de keukenkant weer naar buiten gaan. Ze stoten steeds hun neus tegen het glas en dat vind ik zo sneu.

    Als ik jou zo zie zitten met die kuikens op je hand en op het potje met meelwormen, hoor ik in mijn hoofd het liedje Feed the birds uit Mary Poppins…. ik denk dat jij gewoon net zo lief bent als Mary is…

    liefs Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *