14 februari 2016

Goedemorgen.
Zaagmans begint vandaag zijn dag met zijn ogen dicht.

Fijne Valentijn! Kijk hem eens blij zijn.

Chocolade.

Ik krijg iets heel liefs van Wendy dat al sinds dinsdagavond op mij wacht. Ik ben zo keurig. Ik heb het netjes bewaard en meegenomen op vakantie.

Ahhhhh zo lief! Dankjewel lieve Wendy. Echt heel erg fijn.

Dit is trouwens het uitzicht vanuit de keuken. Ik denk dat ik straks even ga schommelen.

Maar eerst even koffie.
Als ik naar rechts kijk…

Zie ik dit.
En als ik naar links kijk…

Zie ik dit. Ik houd het hier nog wel even uit deze week.

Ga je mee Zaagmans? We gaan op avontuur.

Eerst de poes aaien natuurlijk.

Kijk ons blauwe huisje eens schattig zijn. Zal het van de week nog een keertje goed op de foto zetten.

Laten we gaan.

Hier is het mooi.

Jammer dat de wolken ons uitzicht beperken.

Laten we dan maar weer een andere berg opzoeken.

Hier dan?

Best leuk.
Maar we gaan weer door naar de volgende berg.

Een berg met sneeuw. Ook leuk.

Zaagmans heeft er meteen zin in.

Pas je op?

Kan die sneeuwbal niet de andere kant op?

Genoeg nu!

Ok, nog eentje in beweging, omdat het eigenlijk toch wel leuk is.

De laatste dan.

Laten we maar weer naar een berg gaan zonder sneeuw. Kan Meneer T nog wat wandelen en ga ik nog wat foto’s maken.

Want op deze berg is het ook best mooi.

Maar op zich zou van mij de zon ook wel aan mogen.

Iemand is hier niet heel erg blij mee. Maar hij moet. Het vriest namelijk.

Hier hebben we weer de karretje-discussie. Zaagmans vindt dat ik er als een zwerver uitzie.
En nu ik er zelf naar kijk, kan ik hem geen ongelijk geven.

Maar dat betekent niet dat ik het karretje dus achterlaat. Veel te handig voor mijn zware cameratas en rugzak.

Wandelen maar!

Het is niet het allergezelligste bos. Het is vandaag vooral erg koud en nat.

Gaat het nog een beetje Meneer T?

Als hij dan toch een trui aan moet, kan hij net zo goed in de wagen. Hij voelt zich aangetast in zijn hond zijn.

Och hij kan pruttelen hoor. Loop nou maar gewoon door.

Arme Zaagmans. Ik wil van deze tak een lamp maken. U begrijpt het al, deze moet mee naar Nederland.

Kan hij ook een beetje de stoere man uithangen. Vinden mannen fijn.

Houd ik hem wel op schoot. Zo ben ik ook.

Ik heb het hier wel weer gezien.

Berg af. Zullen we een keer de grindbak inrijden? Lijkt mij zo gaaf.

Het is goed geweest vandaag. Lekker op de bank met een deken.

Een bordje eten.

En goed gezelschap.

De rest van de avond zit ik met Dochter op Skype. Ze heeft griep en niet zo’n klein beetje ook. Och mensen, mijn moederhart kan hier heel slecht tegen. Ik ben de hele dag al in gedachten mijn tas weer aan het inpakken. Ik vind dit dus echt heel lastig. Gelukkig wordt ze goed verzorgd, maar toch, als moeder zijnde wil je met je eigen ogen kunnen zien dat het echt wel weer goedkomt.

Tandenpoetsen.

En dan lekker slapen.

Truste!

Share

4 gedachten over “14 februari 2016”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *