26 november 2015

Goedemorgen.

Vandaag is Dochter jarig. 17 jaar alweer.

Zaagmans heeft gisteren nog alles versierd.

Op je verjaardag ontbijt je natuurlijk met taart.

Een brandende taart.

Moet dít nou?

Ja dat moet.

Spannend! Wat zit erin? Meneer T wil het ook wel graag weten.

Een Pillow Pet!

En wat zit hierin?

Nou? Nou?

Een nieuwe telefoon!

Ik hoef niet te vertellen hoe blij ze hiermee is toch?

Het is toch wel een echte hè?

Meneer T zou graag het kussen willen.

Dochter is alvast naar de dagbesteding en ik zoek wat kleding uit dat past bij een boerderij.
Mijn glitterbroek. Logisch. Je kan niet genoeg glitteren op een dag.

Zullen we dan maar gaan?

Wat een prachtige dag. Dat was 17 jaar geleden wel anders.

Taart voor op de dagbesteding halen.

En weer door.

Ik poets vaak mijn huis en Dochter poetst vaak een paard.

Klaar?

Dan ga ik alvast in de bak zitten.

Cap op.

En gaan.

Beetje warm lopen.

En springen maar.

Hoppa!

Kijk haar gelukkig zijn <3

Heel charmant.

Woehoe!

Pas op voor je moedertje hè!

Beetje in de plassen stampen.

En weer springen. Mocht u nou denken, gut, waarom heb je dat kind niet wat paardrijlaarzen of kleding gegeven…
Heeft ze allemaal al. In alle kleuren en maten. Maar dat doe je dus niet meer als je 17 bent. En emo.

Beetje uitlopen.

En even controleren of ik het allemaal wel goed heb gedaan.

Wat gaan jullie doen?

Ah! Een vers paard halen. Jonna. Dochter haar lievelings.

Of ik even een paar mooie foto’s voor in het boek wil maken. Maar natuurlijk wil ik dat.

🙂

Boef hoort er natuurlijk ook bij.

Geef poot been.

Kusje.

Jonna is er wel een beetje klaar mee.

Tijd om een rondje te gaan rennen.

En nog meer kusjes.

Wat gaan we nu doen?

Ik ben zo volgzaam.

Ah, even op bezoek bij Spikkel zonder spikkels.

Rare Spikkel.

U moet Spikkel niet onderschatten. Spikkel kan kunstjes als de beste.

Als je maar niet bovenop mij springt.

Heel knap.

En net zoals thuis, sta ik ook graag bij anderen in de keuken.

Boef mag natuurlijk ook een taartje.

Tijd om naar huis te gaan.

Cadeautjestijd.

Heel ongemakkelijk.

<3

Wij halen ondertussen even de gordijnen op.

In het stadje.

En daarna halen we de jarige Jet en haar verkering op.

Want wie jarig is, mag zeggen wat we eten.

Pizza dus.

Ik met groente.

En jullie?

Helaas heeft Dochter geen zin in een rondje stad lopend.

Dus doen we het met de auto. Kan ook.

Ziet u wel dat spoken bestaan.

Maar wat is dit nu?

Eerst even bellen.

En ijs.

Maar dan is het eindelijk tijd om de grote doos open te maken.

Wat zit erin?

Maak open, ik houd het niet meer van de spanning!

Een ballon! Dankjewel lieve GMT en Ome G!

Niet alleen de ballon is heel leuk…

De doos ook!

Nog even foto’s kijken.

En dan is het tijd om de glazen te vullen.

Kan ik heel goed.

Allemaal een glas?

Proost! Op een heel gelukkig en mooi nieuw levensjaar!

Ik speel, nu het nog kan, nog even met de ballon. Dochter is namelijk iets anders van plan met de ballon. Ik vind dat natuurlijk weer zonde, maar hé, Dochter is jarig.
Ze heeft er in ieder geval wel heel veel schik mee.
En gelukkig houdt ze ook heel veel van ons.

Welke is nu van wie? De grootste is van mij!

Tijd om te slapen.

Truste!
Klik hier om te zien wat ik precies één jaar geleden deed.

Share

0 gedachten over “26 november 2015”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *