11 november 2015

Goedemorgen.
Ik lees steeds vaker dat deze blouse toch echt niet meer kan met mijn leeftijd. Ik vind het eigenlijk best nog wel kunnen.

Ik ruim de woonkamer maar eens op, want we hebben vanmiddag weer een thuisgesprek voor de zorg van Dochter. Ik moet dit soort gesprekken toch eens naar de tuinkamer verplaatsen, zodat niet iedereen iedere keer in ons woongedeelte komt. Staat mij steeds meer tegen.

In plaats van dat ik nu heel verstandige dingen zou kunnen doen, doe ik dat dus duidelijk niet.

Genoeg gelummel, aan de typ.

Dochter begint echt keihard te lachen als ze mij weer in mijn blouse ziet.

Sapje dan maar?

Wat zal ik zeggen over het thuisgesprek? We krijgen bemoeizorg. En of dat nou zo fantastisch is na al die jaren? Maar dat mag ik niet meer hardop zeggen van ze. Dus dan typ ik het maar. Ik heb er eigenlijk niet zoveel vertrouwen in en dat mag ik al helemaal niet hardop zeggen. We hebben geen keus, er is gewoon niks anders, dus moeten we dit traject gaan volgen.
Toch van de week de onderwijsinspectie bellen. Geen passende hulp voor minimaal vijf dagen per week, betekent naar mijn idee toch echt ruimte voor het volgen van onderwijs. En op onderwijs hebben wij onder de achttien jaar allemaal recht toch?

Ik ben er wel klaar mee voor vandaag en moet écht de deur uit.

Ik ga bij IKEA op bezoek, want IKEA is mijn beste vriend. IKEA stelt geen vragen, IKEA heeft gewoon de deur voor ons openstaan.

En we zijn altijd welkom voor een hapje.

Dus dan doen we dat maar. Echte vrienden kun je niks weigeren.

We mogen zelfs met de nieuwste knuffels spelen.

En ook aan het toetje is gedacht.

Bedankt voor het eten en spelen IKEA.

Even mijn gezicht verwijderen en dan lekker slapen.

Truste!
Klik hier om te zien wat ik precies één jaar geleden deed.

Share

0 gedachten over “11 november 2015”

  1. Haha, juist mooi die blouse!! Dochter weet er niets van 😉

    Wat een onmogelijke situatie nog steeds; is toch te gek voor woorden dat er niets is voor zo een meisje! Ben benieuwd wat de onderwijsinspectie jullie gaat vertellen. Succes!

  2. Wat ellendig dat het maar zo door blijft gaan, maar ze heeft recht op onderwijs net als ieder kind. Kan me wel voorstellen dat je de gesprekken liever niet in de woonkamer hebt, dat is jullie plekje en daar horen ze gewoon niet……weet even niet zo goed hoe ik het moet zeggen, maar denk dat je me wel begrijpt. Je blouse is super leuk 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *