28 september 2014

Goedemorgen.

Ik slaap hier echt voor geen meter!
De tractor van de boer is honderd keer over mij heen gereden en daarna liepen al zijn schapen nog een keer over mijn gezicht.
Niet te doen.

Laten we dan maar snel gaan.
Er is nog genoeg te doen vandaag.
Lijkt wel of we in een sprookje van honderd jaar geleden rijden.

Hoi Sweaterman.
Ga je mee koffie halen?

Mag ik ergens gaan zitten?
Of vindt je afval dat vervelend?

We hebben niet de beste dag uitgekozen om te verhuizen.

Oh, ik kan er weer even tegenaan.

De rest van de dag doen we erg ons best om het huis leeg en schoon te krijgen.

Meneer T doet vooral erg zijn best de kruimels uit het zakje te krijgen.

De laatste loodjes.
En zo ziet u helemaal niet dat ik al sinds vanmorgen migraine heb doordat ik al twee nachten in de prak lig.

We eten een chinees.

Smakelijk.

En dan is het tijd voor Sweaterman om afscheid te nemen van het huis.
Hij is een gevoelig mensch.

Doen wij nog even het laatste rondje opslag.

Het is maar goed dat dit het laatste rondje is.
Het staat al erg vol.

Terug in een lege keuken.
Heel wat uurtjes in doorgebracht.
En opeens zitten de tranen heel hoog bij mij.

Nog een reden om te gaan huilen.
Onze buren brengen dit nog langs.
Snif, hier kan mijn klapperend hart slecht tegen.
Wat lief!
Ik ben zo slecht in afscheid nemen.
En toen het buurjongetje heel keurig een handje kwam geven moest ik alweer mijn tranen wegslikken.
Ik ben een zacht ei met dit soort dingen.

Ik loop nog een rondje door het huis en huil daarna ook nog een rondje met haar.
Het is goed zo.
Maar toch…

Tijd om naar de boerderij te gaan.

Waar Meneer T oefent voor sudderlapje.

Ik ga weer een poging doen.

Truste!

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *