8 september 2014

Goedemorgen.

Ik word wakker met een omgevallen kind.

Dit trek ik aan vandaag.

Oh nee, toch dit.

Zaagmans gaat naar zijn sloot.
Sloot?
Werk.

Of toch sloot?
Heb je gedronken of zo?

Goede zo, die kant op is je werk.

Dáág schat, fijne dag.

Rustig aan het tekenen, zo zie ik het graag.

Mijn lunch.

Ik zou wel naar buiten willen.

Maar helaas, ik moet dit doen.

Pfffff!

Ik heb vandaag alle zorg om Dochter stil moeten zetten omdat het Zorgkantoor al vijf maanden doet over het verwerken van een nieuwe indicatie.
En bij de dagbesteding heb ik moeten bedelen in de hoop dat de rekeningen nog even mogen wachten en Dochter nog wel mag komen.
Wat een armoede!

Ik drink heel boos buiten een glaasje thee.
Nee hoor ben niet boos, lukt gewoon niet om normaal te kijken met de zon.

Zo dan maar.

Wat zal ik hier eens mee gaan doen?
Stampen?
Koken?
Bakken?

Nee ovenen.

Frietjes met knoflook.

Yahoo.
Slappe frietjes met knoflook.
Geen succes dus.
Ook niet na een uur in koud water te hebben gelegen.

Op naar IKEA.

Wil jij dit in je tas doen?
Vond ie gek.
Ik niet, ik hoor niet anders.
Wil jij dit in je tas doen?

IKEA, de afstand tussen garage en winkel lijkt steeds groter te worden.

We slaan alles op.
Niet in ons eigen geheugen, maar op een kaart.

Nah, had dan ook dat ene knoestje weggehaald.

Deze tafel wil ik.
Al heel lang.
Zaagmans niet.
Lelijk zegt hij….
Maar groot dat hij is, wel drie meter!
Ik wil hem!
Nou vraagt Zaagmans, mag ik dan mijn laptop en andere spullen op de tafel laten staan als ik waakdienst heb?
Tuurlijk, Zaagmans.
Ruimte zat.
Dus we nemen hem?

Fijn!

Ongeveer dit heb ik in gedachten voor Dochter.
Maar dan natuurlijk net weer iets anders.
Het ledikantje is voor Meneer T.

Hoi!

Graag gedaan.

Op naar huis.

Is het volle maan vannacht?
Hoe dan ook, ik ga slapen.

Truste!

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *