15 juni 2014

Goedemorgen.

Vandaag is het Zaagmans-dag.
Eerst een sapje van sinaasappel en aardbei.

Dochter verzint dit lekkere ontbijt.

Kom maar op met de cadeautjes!

Yahoo!
Zaagmans heeft er zin in.

Fijne Zaagmans-dag.

Je krijgt het wel.
Je krijgt het niet.
Je krijgt het wel.
Je krijgt het niet…

Oh, toch wel.

Hoelang nog te gaan?
Hoeveel nog te gaan?

Nog één?

Wat zal het zijn?

Een puzzelboek, wat fijn.

Tijdens het cadeautjes uitpakken moet je wel goed blijven drinken.

Alsjeblieft.
Omdat je niet van voetbal houdt.

Wat zat daar nou in?

Wat mooi!
Een nieuw shirt.
Uitgekozen door Dochter.

Nah!
Nog één?

Nee, drie in totaal!
Daar hebben we deze zomer geen kind meer aan.
We zullen Zaagmans deze zomer ook niet zoveel meer zien.
Hij doet namelijk de puzzels op het toilet.

En nog wat te drinken voor bij het puzzelen.

Maar dit is toch wel met mooiste cadeau!

 
<3

Een blije Zaagmans!

Zo, en dan nu weer terug naar de normale gang van zaken.

Ik kreeg ook nog een armband van Dochter.

En een ijsje.
Ik vind het maar knap.

Zaagmans laat u nog even zijn vouwkunsten zien.

Kom, dan gaan we nog even de deur uit.

Eerst nog wat koffie.

En dan nog maar wat zon.
We waren eigenlijk onderweg naar de rommelmarkt.
Ik werd getipt via de mail, maar Dochter zat wel heel erg gezellig buiten voor de deur en ach, wij genoten ook wel van de zon.

Ik genoot van de zon.

Aardbei dan maar?

Ja, die zou jij ook wel lusten hè!

Kijk hem eens puzzelen.

Zaagmans, maak je voorruit eens schoon.
Zo kan ik toch niet ploggen?

Dochter laat ons zien bij welke manege ze op bezoek gaat tijdens haar dagbesteding.

Check het paard achter Dochter.

Ahh.

Neem een pepermuntje, jij groot paard.

Enorm groot!

Kom we lopen nog een rondje.

Met vlechten…

Zonder vlechten.

Ze hebben van alles wat.

En zo kunt u mij herkennen op straat.

Dit is het paard waar Dochter van de week op mocht rijden.

En dit is de knapste van de manege.

Zaagmans kijkt of het paard ook een beugel heeft.

Kom, we gaan.

We gaan nog even koffie drinken.

HUH?!
En Dochter liep zo mee, gewoon zonder zeuren.

We zitten nog echt binnen ook.
Op een plaats waar ze niet eerder kwam.
Ik ben trots!
En die twee telefoons in haar handen, die zien we dan gewoon even niet.

Om het te vieren nemen we dan maar taart.

En koffie.

En een Fristi, zoals ze vroeger altijd deed en nu dus weer.

Joe!
Jullie ook.

Truste!

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *