2 juni 2014

 Goedemorgen.

Wat een heerlijk begin van de dag.

Koffie met rijst.

Kledingstukken met vuil.

Tijd om Dochter voor het eerst naar haar dagbesteding te gaan brengen.

Vet spannend!

Dit is haar eigen ruimte waar zij zich samen met haar begeleider terug kan trekken tussen de activiteiten door.

Zie je het nog een beetje zitten?

Gelukkig wel en zo kunnen we met een gerust hart afscheid nemen.
Tot vanavond!

Ik neem nog maar een shake.

En val daarna in een soort van zwart gat.
Of een leeg gat.
Of heb ik nu last van het lege nest syndroom?

Meneer T in ieder geval niet.

Hij draait zich nog een keer om in zijn nestje.

Kledingstukken zonder vuil en mét een lekkere geur.

Zijn andere nestje is ook niet leeg.
Ik moet nog een beetje wennen aan leegte en stilte.
Sinds jaren zit Dochter voor het eerst op een veilige plek.
Ik hoef niet in te grijpen,
Niet te sussen,
Niet te bemiddelen,
Geen raadsels op te lossen.
Gewoon even niks.
Nou ja, vandaag dan.

Tijd om onze eigen boontjes te gaan doppen.

Super lekker, verse ettertjes!

Wow!
Ik dop ze ook nog in de zon.
En met één oog dicht, natuurtalent ben ik ook.

Ik ga aardappelpuree maken van zoete aardappelen.

Beetje melk, beetje peper en stampen maar.

Ik ruim het terras een beetje op in de hoop dat ik snel te weten kom hoe de dag van Dochter was.

En?
En?
En?
Hoe was je dag?

Fijn!
Wij kunnen dat zo goed zonder woorden.

Hapje eten dan maar?

Eet smakelijk!

 En als toetje nam ik een stukje meloen zonder smaak.

Zoek Meneer T.

Onderweg.

Naar de bouwmarkt.

Waar ik altijd door de uitgang naar binnen ga.

Dochter is uiteindelijk toch wel blij met haar kamer.
Het lijkt nu op een woonkamer zegt ze.
Haar woonkamer, dus ksst, naar beneden mama.
Oh,ok.

Ik maak mij klaar voor een uurtje yoga.
Waar we uiteindelijk toch niet naartoe gaan.
Te veel onrust komt er bij Dochter uitzetten.
Het was een beetje te veel vandaag.
Dus sussen en kalmeren we, dat verleer je niet na één middag niks doen.
Gelukkig.

Ik kijk samen met Zaagmans naar Het beste voor Kees.
Indrukwekkend en vaak ook herkenbaar.

Tegen een uurtje of twaalf is Dochter dan ook eindelijk omgevallen van de slaap en drukken wij ook onze wimpers op elkaar.

Truste!

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *