27 mei 2014

Goedemorgen.

Vandaag begin ik niet met het bouwen van een ontbijt, maar het het bouwen van stapeltjes.

Ok, de regen wint het, geen blote enkels vandaag.

Ik prop en duw dit broodje naar binnen.

En dan weer onderweg om Dochter op te halen van haar laatste schooldag.

Sterk spul hè…

En hier word je ook al zo vrolijk van.

Na onszelf tien minuten moed in te spreken lopen we toch maar naar binnen.

Wat een verdriet hadden ze allemaal.
Dikke tranen en luid gesnik.
Mijn hart brak.
Gelukkig mocht ik deze vrolijke foto van ze maken.
Deze komt op de kamer van Dochter te hangen.
(mocht iemand zichzelf op deze foto terugzien en wil je deze niet op internet hebben, geef een gil, dan haal ik hem er weer vanaf)

Dáág school, bedankt voor alle goede zorgen en een veilige plek.
We komen terug, daar gaan we gewoon ons best voor doen.

Met een groepje pubers achter mij probeer ik van het schoolplein te lopen.
Ze willen haar helemaal niet loslaten en het liefst neem ik ieder kind mee naar huis.

Ik tatoeëer op een paar kinderen nog een telefoonnummer.

Laatste knuffel en we gaan.
Onderweg zie ik totale paniek in de ogen van Dochter.
Waar gaat dit heen?
Komt het ooit nog goed?
Ik vertel haar dat we er samen voor gaan vechten en dat alles goed komt.
Op naar een echt en volwaardig leven.
Loop maar mee aan mijn hand, ik weet de weg.

We gaan even naar de bouwmarkt.

Vissen kijken.

Dat helpt.

Thuis laat ze haar afscheidsmap zien.
Wat lief dat ze dit voor haar gemaakt hebben.
De meester heeft echt zijn best gedaan om dit tof af te sluiten voor haar.
Daar ben ik zo blij mee.

Opgewarmd soepje.

En een hond in een bakje.

Neem ik mij eens voor om gewoon op de bank tv te gaan kijken, doet het kastje het weer eens niet.

Hoi…

Oh ja, ga maar weer op mijn plek liggen.

Kopje thee dan maar?

Ik kijk Roy Donders.

En daarna is het tijd om te gaan slapen.
Morgen nog een afscheid.

Truste!
Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *