3 mei 2014

Goedemorgen!

Deel 1 van mijn ontbijt.

Deel 2.

We maken goede afspraken voor vandaag.

Heus!

Kom, geen tijd te verliezen, de zon is aan en alles is zo mooi groen buiten.

We gaan.

Mooie wolken.

Eerst wat boodschappen en cadeautjes halen.

Vooruit, ook een beetje winkelen.

Ik mis iets..

En zij ook, hoofd uit je telefoon en om je heen kijken!

Gezellig.

Nieuwe liefde.

Maar dan…
Oh nee,
Is het echt?

Jawel.
We lopen zo de kermis op!

Spannend!

Ik word al misselijk als ik ernaar kijk.

Men!

Zaagmans zou hier graag in willen, als hij zou mogen kiezen.

Maar hij mag niet kiezen.
Hij moet hier in van Dochter.

Rap een kaartje halen, kunnen jullie meteen mee.

Ziet er ook al zo spannend uit.

Spannend hè Zaagmans!

Had hij maar nooit ja gezegd.

Hou je goed vast!

Jahaaa, spannend, ja.

OMG, denkt Dochter, waarom ging ik niet alleen?

Leuk hè!

Kom op, handjes in de lucht.

Ok dan, denkt Dochter, maar dan hou je daarna op met hysterisch doen.

Het houdt niet op…

Niet vanzelf.
Pas je wel een beetje op met je beugeltje, Zaagmans?

Tong in je mond.

Oef, dat is voorbij.

Nee, dat moest er ook nog eens bij komen.

Deze dan ook maar even doen?

Nee toch niet, tijd om cadeautjes te gaan kopen.

Maar helaas, ze hadden het niet meer.

Op naar Utrecht dan maar.
(Heeul vreemd, camera heeft af en toe de gewoonte om ons Madam Tussauds gezichten te geven)

Cadeautje voor Sweaterman.

Hallo Dom en vingers van Dochter.

Hier is iemand aan het vloggen.
Lijkt mij een lastig ding om zo de hele dag mee te slepen.
Ik houd het wel bij ploggen.

Dochter haalt nog een oorbel.

Nou ja, oorbel, deze hangt niet aan je oorlel, maar gaat door je oorlel.
Ik zeg al niks meer.

Friet met een ranzig uitziend sausje.

Kapers op de luifel.

En weer naar huis.

Waar Dochter op een vreemde manier laat zien dat ze heel veel van Zaagmans houdt.

Zo moet hij dus…
En u denkt dat kinderen die hun bordje niet leeg willen eten lastig zijn?

Ik heb nog een keer aspergesoep gemaakt.
Deze keer was hij wel lekker.

En dit smaakte ook best wel.

Even een momentje voor mijzelf.

En we zijn weer onderweg.
Geen idee waarom ik zo boos moet kijken…

Zijn we er al?

Ja!
Hooi.

Lekker kopje thee.

En met blote voeten op het kleed.

Hoofd uit je telefoon.

En weer naar huis.
Plog maken en lekker slapen.
Truste!
Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *